رگولاتورهای Tier 2

رگولاتورهای Tier 2 در کشورهای با نظارت مالی متوسط و نه‌چندان سخت‌گیر فعالیت می‌کنند. این نهادها هم‌چنان از اعتبار قابل‌قبولی برخوردارند، اما نظارت و الزامات مالی آن‌ها نسبت به رگولاتوری‌های Tier 1 کمتر است. در این سطح، می‌توان به بروکرهایی که تحت این رگولاتوری‌ها فعالیت می‌کنند اعتماد کرد، ولی به دلیل کم‌تر بودن سطح نظارت، انجام تحقیقات بیشتر از سوی سرمایه‌گذار لازم است.

ویژگی‌ها و شرایط رگولاتوری‌های Tier 2:

سرمایه اولیه کمتر:معمولاً برای دریافت مجوز از رگولاتوری‌های Tier 2، بروکرها باید حداقل بین 100,000 تا 500,000 دلار سرمایه اولیه داشته باشند. این مبلغ نسبت به رگولاتوری‌های Tier 1 کمتر است و بنابراین شرایط مالی بروکرها کمی ساده‌تر است.

شفافیت مالی کمتر ولی قابل‌قبول:بروکرهایی که تحت رگولاتوری‌های Tier 2 فعالیت می‌کنند، معمولاً گزارش‌های مالی خود را منتشر می‌کنند، ولی این گزارش‌ها ممکن است نیازی به حسابرسی بیرونی نداشته باشند و بنابراین سطح شفافیت کمتری دارند.

بیمه مشتریان:در بیشتر موارد، رگولاتورهای Tier 2 بیمه سرمایه مشتریان را ارائه نمی‌دهند، مگر در موارد خاص که بروکرها خودشان بیمه‌های خصوصی تهیه کنند.

قابلیت پیگیری قانونی:در صورت شکایت از بروکر، امکان پیگیری قانونی وجود دارد، اما فرآیند این پیگیری‌ها ممکن است پیچیده و طولانی باشد. این امر به دلیل محدودیت‌های نظارتی و کمتر بودن شفافیت در مقایسه با رگولاتوری‌های Tier 1 است.

نمونه رگولاتورهای Tier 2:

نکته:

هرچند برخی بروکرهای معتبر تحت Tier 2 فعالیت دارن، اما به‌دلیل پایین‌تر بودن سطح نظارت، بررسی کامل سابقه بروکر بهتر است انجام شود.

مزیت این دسته برای ما ایرانی‌ها این است که برخی بروکرهای تحت این رگولاتورها، از طریق نمایندگی یا مجوزهای ثانویه، به مشتریان ایرانی خدمات ارائه می‌دهند. بنابراین، معامله‌گران ایرانی می‌توانند از امنیت نسبی این رگولاتورها بهره‌مند شوند